Europese week voor jongeren die stotteren.

Titel: “Brieven uit Europa” – Youth Exchange Natural Communication

Van 3 tot 11 september 2019 werd er in Lemele (Nederland) een uitwisselingsproject georganiseerd voor jongeren die stotteren met als thema ‘Natural Communication’. Delegatie van bijna 10 verschillende landen kwamen samen voor workshops, speeches en het delen van ervaringen. Gesubsidieerd door Erasmus+ en Anatta Foundation, had deze uitwisseling het doel om de persoonlijke ontwikkeling van stotterende jongeren te stimuleren door intercultureel contact en persoonlijk intitiatief te promoten. Vinnie De Craim van vzw BeSt participeerde aan dit project en schreef hier een ervaringsverhaal neer.

Op het hoogste punt van mijn kamer pronkt een envelop vol met gekleurde post-its. Het is een erfenis. Een souvenir. Op onze locatie in Lemele werd een hele muur vrijgemaakt waar iedereen zijn eigen envelop had. Iedereen, participant-organisator-vrijwilliger, kon anoniem brieven schrijven aan iedereen.

Hier waren we dan. Een groep jongeren, gebonden door gemeenschappelijkheid in onze spraak. Een buitenstaander zou ontroerd zijn door onze zelfredzaamheid. Toch was er veel meer aan de hand. Naarmate de week vorderde, ontdekten we dat onze band dieper ging dan enkel onze spraak. Zelfs de vrijwilligers, die niet stotterden, waren een deel van de familie.

De leefruimte was gedecoreerd met grote posters waar brainstormsessies op werden gehouden. Op één van de posters stond ‘Never assume, always ask’. Veel van onze dagdagelijkse interacties worden gekenmerkt door oppervlakkigheid. Zelden staat echt communiceren centraal. Wat deze uitwisseling bewezen heeft, is dat mensen die stotteren misschien geen vloeiende sprekers zijn, maar wel meesterlijke communiceerders. Want hoe onderbroken de spraak ook is, het geduld en de vriendelijkheid om te luisteren en te engageren zijn overvloedig aanwezig. Gecombineerd met de open atmosfeer in de groep verliepen alle gesprekken eerlijk en werd het snel emotioneel. Op de open-microfoon-sessie kwamen 50 mensen zonder boe of ba hun hart uitstorten. Het waren harde, geladen verhalen. Zaken die normaal zouden worden opgekropt, maar hier tentoon gesteld werden aan de genade van iedereen. Zulke eerlijkheid en durf zie je zelden.

Als Belg voelde een project in Nederland als een thuismatch aan. De excursies in de bossen, een rondje op de paardentram, … , het zijn allemaal zaken die voor mij weinig exotisch aanvoelen. Toch, was Lemele voor mij een heel andere wereld. Veel mensen ontmoetten hier voor de eerste keer een stotterende medemens. Dag na dag, zie je de bagage die deze personen jaren hebben meegesleurd langzaam aan slinken. Elke avond was er een ‘cultural night’ waar een delegatie hun land presenteerde. Hoe verschillend en peculier onze culturen zijn ten op zichte van elkaar, we zagen vooral de gelijkenissen.

Er wordt vaak gesproken van ‘de bubbel’ waar we inzitten als we op spreekweekends of andere projecten gaan. In een beperkte periode nemen we afstand van de problemen waar we in ons dagelijkse leven mee te maken krijgen. Alleen, wat is de bubbel? Het kunnen spreekweekends zijn, maar ook al het andere kan een bubbel vormen. Een bubbel van twijfel en negativiteit. Het is net deze bubbel die we hier kunnen doorbreken. Samenkomen, niet om wanhopig onze spraak in bochten te duwen, maar om samen te zijn. Om onszelf te delen met anderen. Om te communiceren. De wereldwijde Stamily is een familie waar iedereen kan leren. Of je nu stottert of niet.

Je voelt de nood om anderen te complimenteren. Je ontdekt de wilskracht en moed waarmee iedereen zich op elk moment van de dag inzet om er gewoon voor te gaan. Je ziet mensen groeien en bent blij voor hun. De enveloppen vulden gestaag. Elk briefje was belangrijk. De kleine post-its die gewoon ‘Smile’ zeggen. Maar ook de reflecties en de schouderklopjes. Wie of waar je ook bent: het is goed om je envelop eens te vullen.

Verschillende participanten schreven hun ervaringenneer op Stamily. Ook ikzelf deed een contributie. Indien je echt wil weten wat er door onze hoofden ging op dit uitwisselingsproject: lees dan onze verhalen. Het is belangrijk om te spreken. Of het nu via het geschreven of gesproken woord is. Dat geldt niet alleen voor mensen die stotteren, maar voor elk persoon. Zo overstijg je je eigen problemen en leer je de dingen vanuit een ander perspectief te bekijken.

 

 

 

Post comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2015 realisatie KMOwebdiensten.be