Tips voor leerkrachten:
- geef zelf het goede voorbeeld door rustig te praten
- geef het kind de tijd te praten, het heeft evenveel te zeggen dan andere kinderen, alleen kan het wat langer duren
- de rare bijbewegingen en grimassen zijn pogingen van het kind om stotters te overwinnen en verder te kunnen praten. Dit maakt deel uit van het stotteren en wil niet zeggen dat het kind bijvoorbeeld niet slim is
- sla het kind niet over, maar geef het net als de andere leerlingen beurten. Plaats het kind niet in een uitzonderingspositie maar hou er rekening mee dat het stottert
- behandel het stotterend kind zoals elk ander kind, bescherming vanwege het stotteren is slecht voor de ontwikkeling. * heb begrip en geduld voor het stotteren, voor het kind
- probeer niet op eigen houtje iets te doen tegen het stotteren van het kind. De kans is groot dat u meer kwaad dan goed doet. Bespreek met de ouders wat je het best kan doen, meestal volgen ze therapie met hun kind, en kunnen zij zeggen hoe ermee om te gaan en wat zeker niet te doen
- kinderen kunnen gefrustreerd raken als ze uitgelachen, gepest of nagedaan worden door andere kinderen waardoor ze agressief of onhandelbaar kunnen reageren. Praat met het kind, probeer te achterhalen waarom het zo reageert
- Probeer het stotteren aanvaardbaar te maken voor de klas zodat het geen taboe wordt. Spreek over het stotteren in de klas. Informatie geven kan bepalend zijn om pestgedrag te voorkomen. Lachen of pesten met het stotteren mag niet getolereerd worden! Een stotterend kind mag niet geïsoleerd raken
