stotteren.be

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home NIEUWS
Nieuws

DOCU film van de WIN FOR LIFE radiospot

E-mailadres Afdrukken PDF

 

 

De docufilm over de radiospot WIN FOR LIFE kan je bekijken op de website www.overwinstotteren.be

Aan deze film werd veel zorg besteed om stotteren op een positieve manier in de media te brengen.

De hoop die ermee gepaard gaat is een feit.

Langs deze weg wensen we nog eens alle leden van vzw Best te bedanken die hiervoor tekenden.

Stijn, Karolien, Chloé, Sven, Claude, Bart, Henk, Philippe, Koen, Simon en Jordy, jullie zijn voorbeelden voor de mens die stottert.

 

www.overwinstotteren.be

E-mailadres Afdrukken PDF

 

De website www.overwinstotteren.be werd in het leven geroepen om het project van de reclamespot WIN FOR LIFE door iemand die stottert, te duiden.

De radiospots zijn te horen vanaf  23/4/2014 op radio MNM en STUBRU. Beluister de spots ook op www.overwinstotteren.be

Met dank aan de Nationale Loterij, Sonicville, FAMOUS en de deelnemers aan de casting van vzw Belangengroep stotterende mensen.

Al de mensen die gecast zijn: KOEN, STIJN, PHILIPPE, HENK, CHLOE, KAROLIEN, CLAUDE, SIMON, BART, SVEN en de uiteindelijke verkozen stem JORDY zijn allen een voorbeeld voor de stotterende mens.

Zonder enige aarzeling laten ze zien dat stotteren MAG en dat je je grenzen kan verleggen.

Deze mensen werden bijgestaan door het logopedische team van Gert Reunes.

Gert Reunes: "Het project www.overwinstotteren.be is zo uniek dat er geen woorden voor zijn... Het geeft aan dat met inzet, motivatie, moed en durf er veel mogelijk is om stotteren aan te pakken.

Wie meer info wil over stotteren en hoe je stotteren kan overwinnen kan een mailtje sturen gertreunes@gmail.com

 

 

 

 

 

Els de Schepper interviewt Gert Reunes in de EERSTE SHOW

E-mailadres Afdrukken PDF

Maandag 14 april interview van Els de Schepper met onze voorzitter en stottertherapeut Gert Reunes.

Bekijk de uitzending op LIBELLE TV programma DE EERSTE SHOW.

Op Libelle TV (kanaal 18, als je digitale tv bij Telenet hebt) om:

8u30, 13u45, 17u en 22u30, 00u35

Op VIJF (voor mensen die geen digitale tv bij Telenet hebben) om: 15u40

 

Radio 1 interview met Gert Reunes

E-mailadres Afdrukken PDF

klik op onderstaande link

interview met Gert Reunes op radio 1

 

Stottertherapeut Gert Reunes over stotteren in de media...

E-mailadres Afdrukken PDF

HERSENSPINSELS VAN EEN STOTTERTHERAPEUT…

Gert Reunes is sinds 2000 actief als logopedist/stottertherapeut. Hij is zaakvoerder van de groepspraktijk BVBA Algemene  Aanpak Stotteren. Tevens is hij voorzitter van vzw Belangengroep stotterende mensen. Hij neemt meestal geen blad voor de mond wanneer hij het over stotteren heeft. Ook in dit artikel slaat hij genuanceerd wild om zich heen met recht en rede zoals je zult kunnen lezen…

STOTTERTHERAPIE  IN DE MEDIA OF HET ZWAARD VAN DAMOCLES...

 

Als ervaringsdeskundige, logopedist en stottertherapeut was ik al een tijdje van plan om een artikel te schrijven over “Stotteren in de media”.

Dit artikel moet een debat mogelijk maken tussen professionele/alternatieve therapeuten en cliënten over de kwaliteit en de voor- en nadelen van de diverse therapieën die nu anno 2014 op de markt zijn. Het debat kan in een later stadium leiden tot een beter inzicht in de verschillende therapieën. Uit dit debat kan de stotterende mens zijn/haar voordeel uithalen. Natuurlijk zal hiervoor een gedragsverandering van de therapeuten wenselijk zijn.

 

We zullen aan de hand van een aantal  vragen en persoonlijke antwoorden de discussie starten:

 

Kritiek op het KRO programma SPRAKELOOS of op (alternatieve)therapie methodes?

Het programma SPRAKELOOS (2013) van de KRO was het zoveelste media gebeuren rond stotteren dat twee kampen (Believers en Non-believers) deed ontstaan. Het programma SPRAKELOOS volgde een aantal zwaar stotterende mensen die de Mcguire therapie volgden. Persoonlijk ken ik best een aardig aantal mensen die deze en andere cursussen gevolgd hebben.

Ondanks het feit dat ik professioneel logopedist/stottertherapeut ben voel ik mij nog steeds verbonden met mijn lotgenoten. Welke therapie  ze ook gevolgd hebben doet er niet toe. Zeker als er een programma  over stotteren op radio of TV komt ben ik er als de eerste bij om dit te bekijken met verschillende brillen… als leek, ervaringsdeskundige en als therapeut. Daarom ook dat ik mij ook verbonden voel met het professionele/alternatieve therapeutenkorps. Mensen zoals Frank Loomans, Jan Heuvel, Ingrid Delferro, Adriaan Bertens, Ronny Boey noem ik mijn collega’s ook al heeft iedereen zijn visie en kwaliteiten om de stotterende mens te behandelen. Wij willen allen de stotterende mens helpen in hun weg naar spraakverbetering. Voor mij is het zeker een roeping of passie en zeker geen job.

Therapie geven is een zingeving die we allen gemeenschappelijk hebben. Tot daar geen vuiltje aan de lucht. En ja, wij hebben allemaal een mening en misschien ook wel een ego. Iedere therapeut werkt op zijn manier met zijn historiek en al dan niet met een wetenschappelijke onderbouwde uitleg. Belangrijk hierbij is dat de stotterende mens zich goed voelt bij de therapie en bij de therapeut en dat de cliënt voordeel haalt uit de desbetreffende therapie die hij volgt.

Toch zijn de alternatieve methodes zoals Delferro, Mcguire en Hausdörfer nog steeds niet wetenschappelijk onderbouwd… Dat komt in de eerste plaats omdat deze alternatieve methodes niet graag hun data prijs geven aan een onafhankelijk onderzoeksteam. Jammer, want zo een onderzoek zou de stotterende mens echt  helpen om keuzes te maken. Waarom deze therapeuten van alternatieve therapieën geen onafhankelijk onderzoek laten voeren naar hun resultaten speelt misschien in hun voordeel. Zolang er geen data is kan men successen blijven claimen die er misschien niet zijn…?

Een wetenschappelijk onderbouwde therapie (evidence based therapie) cfr Adriaan Bertens artikel (2014) heeft als voordeel dat met kennis van zaken de stotterende mens wordt behandeld. Door onderzoek wordt nagegaan of methodes werken en waarom sommige niet werken. Het is dan ook belangrijk te weten dat wetenschappelijk onderzoek hier het verschil maakt met de alternatieve therapieën.

Natuurlijk kan het zijn dat een bepaalde therapie kan werken omwille van het placebo effect. Het geloof in de therapeut kan ook wonderen doen. Het bestaan van goeroe’s is ons niet vreemd. Daarom ondersteun ik de boodschap die Adriaan Bertens geeft. Laten we niet zomaar wat doen met de stotterende mens maar wel vanuit kennis, inzicht en ervaring de stotterende mens helpen. Indien  we ons eigen werk, successen en falingen wetenschappelijk benaderen kunnen we veel van elkaar leren. Maar wil men dat wel…?

Is er één juiste therapie voor de stotterende mens?

Volgens mij niet, er zijn zelfs wetenschappelijke studies over psychotherapie die aantonen dat de methode er vaak niet toe doet en ondergeschikt is aan de synergie tussen de therapeut en cliënt. Een complexe stoornis zoals stotteren zal hier geen uitzondering op zijn. Het zijn jammer genoeg de therapeuten die vaak schermen met het idee dat hun methode de beste is. Ze staan als één man achter hun therapie en dat is niet zo verwonderlijk omdat men ook steeds refereert naar hun succes casussen. Zelden of nooit zal een therapeut eerlijk aangeven dat hij iemand niet kon helpen. Meestal gebruikt men dan nog het argument dat de cliënt niet genoeg gemotiveerd was, geen doorzettingsvermogen had of gewoon niet klaar was voor hun ideale therapie. Het klinkt ook niet cool om te zeggen dat je soms geen succes hebt met het behandelen van een stotterende mens want dat kan ook gevolgen hebben voor het economische aspect van je praktijk. Hoe je het draait of keert de therapeut blijft een zelfstandige nietwaar? Daarom dat zoveel therapeuten de weg op gaan van de platte commercie. Verkondigen dat één bepaalde therapie beter is dan een andere… of schermen met het feit dat een therapie succesvol is omdat deze bepaalde therapie volledig vergoed wordt door de zorgverzekeraars wil niks zeggen.

Maar een alternatief zoals in Engeland waar de logopedist een ambtenaar is heeft dan weer het gevolg dat deze mensen gewoon hun uurtjes kloppen en geen extra motivatie aan de dag leggen om meer te doen dan het hoogst nodige… De wachtlijsten in Engeland zijn dan ook enorm. En men moet als cliënt al heel zwaar motorisch stotteren voor je kan deelnemen aan een therapie…

Durf ik in eigen boezem te kijken en kritisch te zijn als therapeut? Natuurlijk, en ja ik durf te zeggen dat niet iedere cliënt een succesverhaal is. Het is juist hier dat de therapeut in de spiegel moet durven kijken en zich afvragen what went wrong…? Maar al te vaak wordt de schuld in de schoenen geschoven van de cliënt wanneer men geen successen boekt.

Indien we ons ego kunnen laten varen en niet alleen over ons succes casussen praten maar ook berichten over minder succesvolle casussen dan zouden deze analyse in de toekomst wel eens bijzonder zinvol  kunnen zijn om stotterende mensen te typeren en te helpen. Wat voor therapie werkt voor welk soort type stotterende mens en waarom werkte iets niet? De ideale wereld.

Dit lijkt op het eerste zicht wellicht een naïeve houding van mezelf maar de start is reeds gegeven in onze feitelijke vereniging van stottertherapeuten in Vlaanderen. Waar we jaarlijks samenkomen om te kijken hoe het gesteld is met het werken met stotterende mensen. Iedere stroming of afstudeerrichting (CIOOS, ECFS, AAS) heeft zijn eigen intervisie kader wat terug jammer is.

Eén van de belangrijkste vragen is wellicht deze:

Wanneer is een therapie succesvol?

Wanneer kan je spreken dat een stotterende mens geholpen is? Moeten we stottertjes tellen bij het begin en einde therapie? Of is het algemene tevredenheidsgevoel van de stotterende mens dat we moeten scoren? Deze vraag kan al een hele belangrijke discussie worden want hoe kan je therapieën gaan vergelijken of beoordelen wanneer men andere criteria gebruikt in succes beleving. Hier wringt dus al een schoentje…

Is meten weten? En wat gaan we meten? Is er sprake dat een bepaalde meting objectiever is dan een andere?  Kan men subjectieve ervaringen van succes objectief  meten of is dat enkel maar interpretatie? Zijn stotters tellen dan wel een objectieve meting? Ik dacht van niet. Want hoeveel variabelen beïnvloeden deze test? Wie nam de test af? Was het een sympathieke oude dame of een jonge nerveuze man. Waar werd de test afgenomen? Thuis, op straat of in een vertrouwde ruimte… En wanneer werd test afgenomen? ’s Morgens bij het ontbijt na een zware nacht of na de middagpauze na een zware lunch…?  En dan nog niet te spreken over welk tijdstip na de therapie werd er getest? Eén week, één maand, één jaar of vijf jaar? Professor Bloodstein uit New York heeft criteria geformuleerd voor claims van  de werkzaamheid van een therapie maar is dat nodig? Want is er sprake van genezing als stotteren geen ziekte is.

Dit alles maakt het mogelijk dat iedere therapeut met een beetje kennis van zaken zichzelf heel succesvol kan zien. Iedere therapeut kent wel een specifiek geval die na enkele sessies stottervrij was. Moeten we die dan op youtube gooien en zeggen dat onze aanpak werkt?

Meten is… dus niet zo éénvoudig bij het fenomeen stotteren. Omdat de factoren die het stotteren in positieve of negatieve zin beïnvloeden niet te tellen zijn. Wie anders beweert kent de stotterende mens niet en heeft geen inzicht in de complexiteit van het probleem stotteren.

Elke therapie heeft zijn succesverhalen en daarmee moeten we leren leven. Zowel Delferro, Mcguire, Hausdörfer en onze eigen BLS methode kent succesverhalen maar zeker ook minder succesvolle verhalen.

Wat interessant zou zijn is het uitschrijven in boekvorm van deze methodes en/of behandelingsplannen. Wat zijn de doelen van de therapeuten? Werkt men in groep of individueel? Mogen ouders de cursus bijwonen? Vanaf welke leeftijd kan men deze cursus volgen. Werkt men op maat? Wat is de prognose bij deze therapie? Is er nazorg? Zijn er factoren die de cursus positief al dan niet negatief beïnvloeden? Enzovoort enzovoort…

 

Nog een punt van discussie is natuurlijk de media…

Is de media onze bondgenoot in het helpen van de stotterende mens?

Het programma SPRAKELOOS vond ik jammer genoeg smakeloos. Prachtig en flitsend gemonteerd en niets dan lof over de deelnemers voor hun moed en doorzettingsvermogen maar het liep al fout bij “De wereld draait door” waar Arie Boomsma sensationele reclame maakte over zijn programma en deze wonderlijke therapie. Want  “na drie dagen therapie”…stotterden deze mensen niet meer…

Ook Ingrid Delferro vond “De wereld draait door” waar zij tijdens de release van de film The King’s speech terug een pak Nederlanders wou overtuigen dat de middenrifspier niet goed werkte bij de stotterende mens… Miss Montreal had geen zin om eventjes een minuutje Delferro na te doen… en terecht zou ik zeggen. Wij zijn geen circus apen. En zelfs het anti-stotter apparaatje de Speecheasy kende zijn ‘moment de Gloire’ en kon Oprah Winfrey verleiden tot uitspraken als THE MIRACLE voor de stotterende mens…

Ik kan gerust zeggen dat ik reeds meer dan 20 jaar een liefde/haat verhouding heb met de pers/media. Ik beschik over 4 dikke plakboeken vol persknipsels over mijn stotteren. En ja, de media heeft mij snel bekend/groot gemaakt en neen, ik zou niet meer op dezelfde wijze in de media komen met mijn stotteren. De reden is simpel… je weet niet wat een regisseur doet met je uitleg en de video opnames in de montage ruimte. Een videomonteur kan met zijn montage je maken of kraken…De media is je vriend of vijand. De alternatieve methodes werden de vriend van de media. Omdat de verhalen zo emotioneel lekker waren voor het publiek. De klassieke therapeut/logopedist kwam niet in de media omdat de logopedist zijn cliënt en therapie niet in dat mediacircus wilde gooien. Dat siert de logopedist die wel succes had met cliënten maar daarover niet wilde berichten. Maar langs de andere kant bleef de stotterende mens onzichtbaar. En had jan met de pet geen idee van wat stotteren nu eigenlijk was.

Moet ik dan ook een mea culpa slaan omdat ik in zowat elk boekske, tv/radiostation in België stond of optrad? Voor 1995 zag je alleen komiek Jacques Vermeire die met het typetje van Jeanke de visser op oudejaarsavond op de VRT (toen BRT) de mensen aan het lachen bracht met het gekke smoelenwerk en chronische herhalingen van lettergrepen a la sasasasasalami. Hij was de enige figuur die  stotteren fout op de kaart zette en hoe…? Er moest dus iets gebeuren. De stotterende mens kreeg plots een stem toen ik  minder begon te stotteren. Vaak waren het eerlijke juiste artikels maar soms herkende ik mij helemaal niet in wat men schreef of liet zien… Daarom dat ik met alles wat in de media komt over stotteren een liefde/haat verhouding heb. De berichtgeving is verre van verdiepend en objectief gebracht. Vaak is er geen tijd genoeg en wordt enkel gefocust op sensationele beelden. Dat is televisie wie anders zegt kent het wereldje niet.

Zo ook de cursisten in het programma Sprakeloos. Anders hadden ze misschien niet meegedaan voor hun lotgenoten. Alle cursisten hadden zwaar motorisch stotteren op hun actief en dat moest getoond worden. Liefst ook met wat extra emotionele trucjes van de regisseur en videomonteur in de montagekamer. Mogen er dan geen zwaar motorische stotterde mensen te zien zijn op TV? Natuurlijk, een programma zoals “Je zal het maar hebben” van BNN over stotteren was van een heel hoog niveau. Waarop journalist Michiel rechttoe rechtaan maar met respect voor de mens die stotterde zelf op pad ging als zogezegde stotterende mens. Hij kroop in de huid van iemand die stotterde en deed dat met zoveel respect dat we deze uitzending vaak aan onze cliënten laten zien.

Sprakeloos was van een ander niveau zoals de meeste programma’s over stotteren. Eenzijdige informatie met nadruk op emotie, tranen en beelden. Het beeld van de stotterende mens was het beeld van de zwaar motorisch stotterende mens waarbij andere types van stotterende mensen niet aan bod kwamen. Zoals de verborgen stotterende mens… de man die je nooit hoort stotteren maar toch stottert in zijn binnenste. De man die niet motorisch stottert of gekke bekken trekt maar eenvoudig via een synoniem zijn stotteren kan verbergen. De meeste stotterende mensen stotteren vaak minder erg dan de mensen die op SPRAKELOOS kwamen.

De deelnemers aan SPRAKELOOS werden voor de kar van infotainment gespannen ook al zullen ze dat nu nog zeker niet toegeven. Later zal men mij misschien schoorvoetend gelijk geven dat ze beter niet meegedaan hadden.

Het proces van SPRAKELOOS is het proces van mensen van de redactie van Sprakeloos niet van de cursisten of coaches. Hoe verliep de research? Hoe diepgravend wou men gaan of gewoon wat stotteren tonen met een happy end? In de televisiewereld  is time money. Elke minuut televisie kost handenvol geld dus ook research kost geld. Hoe minder research hoe goedkoper het programma maar ook hoe oppervlakkiger…

Maar het programma was, hoe je het draait of keert, een gouden zaak voor de Mcguire therapeut. Het was een regelrechte reclamecampagne voor Mcguire…? Werd er gelobbyd om Mcguire te promoten? Dat laat ik in het midden. Maar zeker is het feit dat  de makers van het programma geen  benul hadden van deze reclame stunt.

Ook in België kreeg Mcguire via VTM en VRT voet aan de grond in goed bekeken programma’s. Zelfde lobby machine? Daar draafden een paar cursisten op die  op een haast mechanische manier hun  spreekding deden. Zie ik  kan mijn naam zeggen. Whaw. Dat had niets met natuurlijk spreken te maken maar met een ver doorgedreven techniek zonder meer. Natuurlijk moeten we ons de vraag stellen hoe het komt dat nog zoveel mensen bij zo een simpele spraaktaak dat als een succeservaring ervaren en dat niet hebben ondervonden in de klassieke therapie…? Iets waar de klassieke therapeuten ook moeten over nadenken.

Nog steeds merk ik dat chorus reading, samenlezen, bij vele stotterende mensen niet gekend is…

Toch kunnen wij Belgen ook wel spreken van enorme media blunders. De affaire Rilatine voor stotterende mensen maakte van een Professor een debieltje. Vooraf in de media aankondigen dat je onderzoek gaat doen naar het product Rilatine omdat er één persoon niet meer zou gestotterd hebben na het innemen van Rilatine zette kwaad bloed bij vele ervaren therapeuten. Wat bezielde die man om een farmaceutisch bedrijf via de media  in de kijker te zetten met een ondertoon dat Rilatine zou werken voor die stotterende mens. Velen gingen op eigen houtje experimenteren… met een zware ontgoocheling als bonus.

Een goed onderbouwd, kritisch en wetenschappelijk programma over stotteren daar moeten we nog op wachten. De 7 uitzendingen van Sprakeloos hadden daar kunnen voor dienen. Nu was het 7 x hetzelfde scenario… Arme luie televisiemakers?. Een fout TV programma loert nog steeds om de hoek omdat het economisch voor sommige therapeuten belangrijk is. De boodschap kan dan weer een foute perceptie geven bij de man in de straat  als de redactie zijn werk niet goed doet of er hidden agenda ’s zijn bij de berichtgeving. Gelukkig kon in België stottertherapeut Kurt Eggers in het programma Telefacts van VTM even een kleine nuance brengen in de aanpak en succesbeleving van Mcguire. Maar jammer genoeg kreeg hij niet voldoende tijd om een objectief oordeel over deze therapie gestalte te geven. Ook de aankondigingen die vooraf gingen aan het programma…deden een foute perceptie ontstaan. Vaak hoorden wij de TV presentatrices het programma aankondigen met zinnen als: “Op 3 dagen stottervrij!”… , “Een verbazende therapie…” enzovoort.

De alternatieve methodes hebben best wel wat goede kanten, maar wat mij stoort is hoe de media zonder enige vorm van nuance dergelijke methodes als een succestherapie voorstelt en dat zonder diepgang en wetenschappelijke onderbouw of nuances. Moeten wij ons laten slachtofferen door die media?

Onlangs kon ik op facebook een bericht lezen van een ex-deelnemer aan de cursus van Mcguire met de melding dat hij al voor de 4de keer deelnam aan zo een weekend… Daar is terug niets mis mee en daarmee wordt ook de motivatie bevestigd van die deelnemer. Chapeau voor de inzet van die man maar het ontkracht de perceptie dat je na 3 dagen of één enkel Mcguire weekendje stottervrij bent. Deze persoon gaf zelfs grif toe dat hij enorm hard moet werken om vlot te spreken in de onbeschermde omgeving. Ook andere deelnemers gaven dit toe. Jammer dat je dat nooit ziet in een uitzending. Maar natuurlijk dat is niet cool. Daar heb ik het moeilijk mee. Nu krijgen alle stotterende mensen zowel op het werk, op school en/of in hun familie opmerkingen en zelfs verwijten te horen dat zij nog steeds niets gepresteerd hebben om vlot te leren spreken. “Het is toch zo simpel hé… kijk maar naar SPRAKELOOS” enz…Met deze mensen houdt de media geen rekening. Deze stotterende mensen worden nog meer in de kast gezet door dergelijke uitspraken. En daar heeft de media dus grote schuld aan. Zij stotteren nog en zijn niet stottervrij na  3 dagen therapie…

Momenteel is de media geen bondgenoot voor de stotterende mens ook al komt de stotterende  mens nu wel in diezelfde media. Ik doe hier een oproep aan de “goeroes” van verschillende therapieën die zich om allerlei redenen in de media gooien.  Wees zo volledig mogelijk en eerlijk over je therapie. Geef eerlijke informatie weer op jullie website. Durf de mythe van “op drie dagen stottervrij” zelf te doorbreken door daar eerlijk over te berichten. Mcguire leden doen dat nu al via facebook. Maar vooral hoed u voor hokjes denken, draag geen oogkleppen maar leer van alle therapieën in het rond. Ga gesprekken aan met anderen en durf jezelf in vraag te stellen. Deze houding is zeer verrijkend en laat je zo meer kennis vergaren om de mens die stottert te helpen. Dat deed ik vroeger niet maar nu is het mijn grootste troef in therapie geven. Ik leer van iedereen en neem het beste  van elke therapeut mee in mijn op maat gemaakt behandelingsplan voor de stotterende mens.

Ik ben er klaar voor omdat ik nu 52 jaar word en ik mijn ego niet meer mee laat spelen maar het algemeen belang van de stotterende mens vooropstel.

Het proces van logopedie, Mcguire, Del Ferro en Hausdörfer?

In Nederland zijn deze drie alternatieve therapieën vaak in de media geweest. De gewone logopedisten/stottertherapeuten voelen al jaren de hete adem in hun nek van deze therapeuten. Logopedisten of geschoolde stottertherapeuten komen zelden in de media.

Een vorm van concurrentie kan vaak mensen scherp stellen en doen nadenken over hoe therapie geven. Ook de geschoolde stottertherapeuten zagen waarschijnlijk met lede ogen aan dat de zorgverzekeraars in Nederland zonder veel na te denken therapieën begonnen te vergoeden die niet wetenschappelijk werden onderbouwd. De wetenschapper werd over het hoofd gezien bij deze beslissingen en dat doet natuurlijk pijn.

Maar je kan ook zeggen dat de cliënten van deze alternatieve therapeuten wel het stotteren bespreekbaarder maakten dankzij hun getuigenissen over het stotteren. De stotterende mens kreeg een gezicht en neen het was niet de karikatuur die Jacques Vermeire/Andre Van Duin ons jarenlang  om de oren sloeg.

Het grote gevaar… de zelfstandige?

Niemand van de therapeuten zal beweren dat hij de stotterende mens als een gemakkelijke prooi ziet voor zijn therapie en toch is het zo. In Nederland is de strijd achter het toneel losgebarsten tussen Delferro, Mcguire en Hausdörfer en wordt er op de websites (vaak gesponsorde) met superlatieven gegoocheld om deze kwetsbare mens te strikken voor hun therapie.

De klassieke  geschoolde therapeut staat in dit gevecht in de kou wegens deontologische redenen. Hij kan zijn succesverhalen niet kenbaar maken op dezelfde wijze als de alternatieve therapieën en mist zo een deel van het cliënteel die zeker geholpen zouden worden met therapie  op maat.

En wanneer economische belangen spelen is vaak de cliënt de dupe. Het heil van de cliënt moet op de eerste plaats  staan maar ben ik dan naïef  als ik dat propageer? Onze therapeuten van BVBA Algemene aanpak stotteren hebben deze erecode van “cliënt centered therapy” zwaar onderschreven  en geven zich ten volle om alle kansen te bieden aan de stotterende mens. Daarom ook dat wij kosteloos samenwerken met de zelfhulpvereniging van vzw Best en dat omdat deze samenwerking onmisbaar is voor het bekomen van belangrijke  successen voor deze stotterende mens. Daarom ook dat vzw Best zich verder wil opwerpen als organisator van spreekweekenden voor ALLE stotterende mensen welke therapie ze ook volgen of gevolgd hebben. Op zo een weekenden kan men oefenen en ervaringen uitwisselen en kan hun therapeut ook aanwezig zijn indien nodig. Misschien ben ik naïef maar op zo een weekenden kan de mens die stottert profiteren van de ervaring van het individu en misschien zelfs van de methode van iemand anders. Uit je comfort zone treden kan op zo een weekenden en dat juich ik ook toe. En neen er is niks mis met een alternatieve methode zolang de deelnemer in kwestie vindt dat hij fantastisch goed bezig is en dat zijn leven enorm positief veranderd is. En ja, zo heb je mensen die met een alternatieve methode  een nieuw sociaal-verbaal leven opbouwen.

 

Zijn er puntjes van kritiek op deze alternatieve therapieën en logopedie?

Meer en meer zien we dat alternatieve methodes big business zijn. Een weekendje stotteren afleren kost al rap tussen de 1500 en 2500 euro waarbij persoonlijke onkosten zoals  eten en slapen niet inbegrepen zijn. Mikken deze alternatieve methodes op kwantiteit ipv op kwaliteit? Misschien wel maar we moeten ook toegeven dat individuele logopedie 44 euro per uur (In België) kost indien je terugbetaling geweigerd wordt in het andere geval krijg je 75% terugbetaald voor 192 sessies van een half uur. Dat is ook niet zo weinig en dan nog niet te spreken over de geldigheidsduur van je therapie. Je krijgt maar een periode van twee jaar aanéénsluitend…

De therapeuten van BVBA algemene aanpak stotteren werken zoals reeds gezegd samen met vzw Belangengroep stotterende mensen. Eén cliënt krijgt één therapeut voor zich gedurende twee uur per week gedurende 1 a 2 jaar en daarnaast organiseert vzw BEST super goedkope zelfhulpweekenden, spreekavonden en infosessies. Zo een spreekweekend kost all-in MAAR 100 euro. Tijdens deze weekenden wordt de individuele therapie getoetst aan deze groepssetting. De cliënt kan samen met zijn therapeut(e) het geleerde toepassen. Alle therapeuten van BVBA AAS zijn gediplomeerde logopedisten en hebben zich gespecialiseerd in stotteren. Nergens  zijn er momenteel zo een weekenden bij de alternatieve therapieën zoals Mcguire, Delferro en Hausdörfer maar ook de logopedist laat dit prachtig staaltje van ondersteuning aan hun neus voorbijgaan… Is er hier sprake van angst?  Angst dat de therapeut zijn cliënt verliest in het zelfhulpgebeuren…???

Zijn de coaches professioneel?

De coaches bij de andere alternatieve therapieën kan je zeker geen therapeuten noemen met een zelfde kwaliteitslabel/diploma  als stottertherapeuten die dag in dag uit met stotterende mensen werken. Ten eerste hebben ze geen volwaardige opleiding genoten, ten tweede spreken die coaches vaak alleen uit hun eigen ervaring en ten derde is het iets wat ze maar een paar keer per jaar doen. Hier schuilt dus een reëel gevaar van de amateur die zich op professioneel terrein waagt. Een vergelijking maken met de wereld van de chirurgie laat al vermoeden dat er doden kunnen vallen. U lacht? Wat als de coach niet voldoet aan de eisen van de cliënt. Een mismatch is snel gebeurd. Wat als alles de mist in gaat en de coach wat aanmoddert met zijn toegewezen cliënt…Maar ook, wat als het therapieplan niet voldoet aan de eisen van de cliënt…  Dit is van groot belang bij het slagen van een therapie. Welk behandelingsplan krijgt mijnheer X en welk plan voor Mevrouw Y. De alternatieve therapieën doen hier niet aan mee en gaan er vanuit dat één bepaalde methode de enige weg is voor spraakverbetering. Zo zagen we bij Mcguire dat iedere deelnemer na 3 dagen  100 mensen moet aanspreken in het openbaar… Dat is exposure van het ergste formaat voor sommige mensen…

Daarom laat mensen die stotteren toe tot de opleiding van logopdie/stottertherapie. Dat zijn twee vliegen in één klap. En ze hebben stotterervaring en ze bekwamen zich in de wetenschappelijke basis van stotteren. Wie heeft hier terug schrik voor wie?

Kunnen we iets leren van alternatieve therapieën?

Het groepsgevoel kan voor sommige stotterende mensen een stap zijn om actie te ondernemen maar ook juist niet. De groep is vaak een voorbeeld voor het individu en omgekeerd maar we mogen dat niet generaliseren.

De traditionele stottertherapeuten en logopedisten hebben maar al te vaak de stotterende mens gezien als een te behandelen persoon met weinig persoonlijke inbreng… De ervaringsdeskundigen werden vaak op hun onkundigheid gewezen. Maar ook de stotterende mens werd mondiger en gebruikte de media.

Toekomst?

De ideale wereld voor de stotterende mens is heel simpel. Laten we onze kennis samen gooien. Laten we van elkaar leren en openstaan voor EN de wetenschappelijke wereld met tal van interessante onderzoeksprojecten EN de ervaringsdeskundige met zijn alternatieve therapieën. Deze smeltkroes, die nu nog verre van bestaat, van ervaringen kan het voor de stotterende mens alleen maar beter maken.

Ikzelf ervoer vaak dat ik tegen een bastion moest vechten om dingen te laten veranderen in stotterland. Het feit dat ik logopedist werd en stottertherapeut wilde worden werd niet met gejuich onthaald. Integendeel. Nu 14 jaar later en na het behandelen van honderden cliënten als logopedist /stottertherapeut kan ik zeggen dat de samenwerking tussen zelfhulp en professionele hulp vele mensen een nieuw leven heeft gegeven. Maar toch blijven de meeste Belgische therapeuten angstig kijken naar deze zelfhulp beweging. Gelukkig komt daar nu verandering in dankzij de opleiding die BVBA AAS geeft aan afgestudeerden in de logopedie. Maar wat met mensen die te horen krijgen dat zelfhulp gevaarlijk is tijdens hun opleiding… Hier terug de vraag WIE heeft schrik voor wie of wat?

Ook Nederland heeft hier momenteel de boot gemist maar het is nooit te laat om de handen in elkaar te slaan. Als België het probeert waarom zou de Nederlandse professionele therapeuten en de alternatieve methodes niet van elkaar leren?

Deze tekst is met passie geschreven voor de mens die stottert. Ik hoop dat wij kunnen bouwen aan een verdraagzamer therapiebeleid en dat we onze eigen hidden agenda’s nu eens echt op de brandstapel gooien.

Vuur en passie zijn nodig om dit te bewerkstelligen.

 

Interesse?

Stuur uw ongezouten mening op deze tekst naar gertreunes@gmail.com

Alle teksten worden zonder censuur gebundeld en op het net gegooid.

Op www.stotteren.be

 

 

Wetenschappelijke Mcguire uitleg op zelfhulpweekend vzw BEST

E-mailadres Afdrukken PDF

Op het 126ste zelfhulpweekend van vzw BEST te laarne en dat op 21/22/23 maart kan je een infoworkshop volgen over de wetenschappelijke basis van de Mcguire methode.

Op deze infoworkshop zullen alle vragen beantwoord worden wat de relevantie is van de Mcguire methode.

Volgende vragen en antwoorden komen zeker aan bod:

Kan je stottervrij worden op een drie dagen Mcguire weekend?

Is ademhaling de oorzaak van stotteren?

Hoe groot is het percentage op hervallen?

Ben ik geschikt om de Mcguire cursus te volgen?

Is de Mcguire methode wetenschappelijk onderbouwd?

Wie is Mcguire?

Wat is Mcguire?

Wil jij als Mcguire deelnemer ook deelnemen aan dit zelfhulpweekend dan kan dat voor 100EURO ALL IN. D.W.Z. alle workshops, eten en 2 overnachtingen inclusief.

Op dit weekend komen mensen die stotteren om te werken aan hun spreken. Of je nu BLS, Mcguire of een andere methode hebt gevolgd.

Sprekers zijn allen professioneel geschoold in stotteren.

 

Deze infoworkshop vindt plaats op zaterdag 22 maart om 14uur. Inkom is gratis.

Waar: jeugdherberg DE VALK te Laarne Mellestraat 18

Meer info? mail naar gertreunes@gmail.com

 


Pagina 1 van 10

Laatste Nieuws

    De docufilm over de radiospot WIN FOR LIFE kan je bekijken op de website www.overwinstotteren.be Aan deze film werd veel zorg besteed om stotteren...
www.overwinstotteren.be 21 april 2014, 19.21
  De website www.overwinstotteren.be werd in het leven geroepen om het project van de reclamespot WIN FOR LIFE door iemand die stottert, te duiden. De...
Maandag 14 april interview van Els de Schepper met onze voorzitter en stottertherapeut Gert Reunes. Bekijk de uitzending op LIBELLE TV programma DE EERSTE...

Login Leden


Activiteiten

Zoek op Site

Stotteren op Facebook

vzw best op facebook


Home NIEUWS