Met veel aandacht keek ik naar de uitzending van afgelopen dinsdag op EEN van KOPPEN XL over stotteren. Het Michael Palin center in LONDON werkt met stotterende kinderen gedurende twee weken aan hun stotteren.
Lovenswaardig, omdat men kansen geeft aan mensen om op een korte tijd veel doelstellingen na te streven. Echter, ik denk persoonlijk dat die 14 dagen niet voldoende zullen zijn en dat er zeker follow up sessies of weekenden zouden moeten ingebouwd worden.
Het is al jaren duidelijk dat werken aan je stotteren werkt. Iedereen die met genoeg motivatie en inzet zijn spreken wil veranderen kan dit doen. Hoelang men nodig heeft om tot een perfecte spraak te komen is dan weer een andere kwestie. En wat is een perfecte spraak...
Uit mijn ervaring en dat van ons centrum blijkt dat een gemiddelde duurtijd van twee jaar therapie nodig blijkt te zijn om op een zeer hoog niveau te eindingen. Vast en zeker is een therapie intensiteit van twee weken therapie in een zogezegde stotterschool wel zeer interessant omdat men dan zeer intensief kan werken met deze personen.
Het groepsgevoel is ook super belangrijk. Dat heeft onze vzw BEST al jaren bewezen. Mensen groeien boven zichzelf uit en leren spreken voor groepen en in het openbaar. Dat kon je ook zien aan de uitzending van gisteren. De kinderen kregen meer vertrouwen door andere kinderen te zien en horen stotteren hoe contradictorisch dit ook lijkt te zijn.
Het zich niet meer alleen voelen met hun probleem maakt al een zekere RUST in het kind dat belangrijk is voor de verdere stappen.
Dat de kinderen na de twee weken nog stotterden lijkt mij normaal, twee weken is immers veel te kort. Maar het laat zien dat er veranderingen optreden. Psychologisch kwamen ze er allemaal beter uit.
Hier in Vlaanderen zijn er maar weinig stottertherapeuten die met een dergelijke methodiek te werk gaan. JAMMER zeg ik dan, want de aanpak in LONDEN mits goede opvolging kan inderdaad kinderen terug stottervrij maken. Dat zien we in ons centrum ook. Dit geldt ook voor VOLWASSENEN.
Wie meer van onze aanpak wil te weten komen kan de schitterende Vlaamse documentaire STOTTERS bestellen. Deze 72 minuten durende film laat het verhaal zien van een zwaar stotterende jongen, met ADHD en een IQ van 68 hoe hij aan zijn stotteren werkt. Natuurlijk is de film niet representatief voor de meeste andere stotterende mensen maar toont wel aan dat VEEL mogelijk is.
De documentaire gisteren zal terug weer de discussie doen opwaaien. Er zijn namelijk twee grote stromingen in therapieland. Ik persoonlijk geloof zeker dat een stotterende persoon zijn stotteren KAN OVERWINNEN. Dit niet omdat ik het zelf meegemaakt heb maar omdat ik honderden andere mensen hetzelfde heb zien doen. Zowel kinderen als volwassenen.
Dat men hiervoor moet werken aan zijn/haar spreken spreekt vanzelf!!!
Meer info over onze film STOTTERS? Stuur een mailtje naar aas@stotteren.be
GERT REUNES
STOTTERTHERAPEUT/LOGOPEDIST
VOORZITTER VZW BEST
Comments
De ouders maken het stotteren van het kind tot hún probleem, het kind zal dat onbewust ervaren als een voordeel.
Dus eerlijk gezegd vond ik de aanpak van de stotterschool teleurstellend. Beter zou zijn als er mét de ouders aan (het stotteren van) het kind én aan de houding van de ouders zou worden gewerkt.
Maar mogelijk is mijn eerste indruk niet juist. Even googlen laat zien dat het Michael Palin Centre meer therapievormen aanbiedt: http://www.stammeringcentre.org/The%20Michael%20Palin%20Centre
Lees onze tips op: https://sites.google.com/site/stotteren/
Gebruiken jullie Speaking Circles in jullie behandeling ?
MVG
Jan
RSS feed for comments to this post