Kortfilm “Stutterer” wint Oscar Beste Kortfilm:

KORTFILM ‘STUTTERER’ wint OSCAR !

‘Stutterer’  won in februari de Oscar voor Beste Kortfilm. In de kortfilm zien we een jongeman die zijn gestotter probeert te overwinnen voor de liefde. Het betreft een beklijvend en poëtisch portret.

Vinnie, filmreporter van vzw BeSt, en zelf regisseur in spé interviewde via skype de regisseur. Je kan het interview hieronder lezen. Vinnie zorgde ook voor een vertoning van de film en een groepsbespreking op het afgelopen spreekweekend in Laarne. Mogelijks wordt de film volgend weekend ook vertoond. Mensen die niet kunnen wachten kunnen de film (betalend) bekijken via deze link : http://www.stuttererfilm.com/

 

V=Vinnie
B=Ben Cleary

V: Bij onze vzw, organiseren we 3x per jaar een spreekweekend, waar mensen die stotteren samen kunnen komen om ervaringen te delen, te oefenen, en om gewoonweg te ‘socialisen’.

B: Het klinkt als een fantastisch initiatief. Jouw idee?

V: Neen. Ikzelf ben al een paar jaar aangesloten bij de vzw, maar de organisatie er achter komt niet van mij uit. Om eerlijk te zijn, wou ik dit interview ook stiekem doen voor mezelf. Als een soort van oefening. Maar daarnaast, wou ik graag de mogelijkheid geven om Stutterer het weekend van 4-5-6 maart te screenen. Daarom dat ik me bij jou wou informeren over de film.

B: Ik voel me enorm, enorm vereerd dat jullie dat willen doen. 

V: Zou het mogelijk zijn dat je even een kort woordje doet voor de mensen die de film nog niet hebben gezien? Als een soort van proloog?

B: Zeker. 

Hallo iedereen. Mijn naam is Benjamin Cleary, de schrijver en regisseur van Stutterer. Ik voel me enorm vereerd dat de film zoveel aandacht krijgt. Over de inhoud laat ik niet graag teveel los voordat mensen hem gezien hebben. Maar ik kan wel zeggen dat het een enorm lange weg was om tot dit punt te raken. We kregen veel hulp van veel verschillende, fantastische mensen. Ik hoop gewoon dat jullie de film goed vinden, en dat jullie er iets aan hebben. 

V: Hoe was het omgaan met al de media-aandacht? Want ik kan me inbeelden dat Oscarwinnaars nogal wat pers over de vloer krijgen. (lacht)

B: Het was fantastisch. Surreël bijna. Maar vooral zenuwslopend. We worden wel beter in het omgaan met al de media, desondanks dat we hiervoor zo goed als geen ervaring hadden met dergelijke zaken. Niets wat we hiervoor maakten heeft dit niveau van aandacht bereikt. Voor ons is het bijna een leerschool. Een coole leerschool weliswaar.

V: Waarom koos je stotteren als een onderwerp?

B: Wel, ik zag iets online over een man die over zijn stotteren praatte. Over hoe hij in persoonlijke gesprekken vlot praatte, maar zodra hij de telefoon opnam niet meer uit zijn woorden kwam. Dat idee strak een gevoelige snaar bij me. Ik kon niet stoppen met er over te denken. “Hoe is het leven voor iemand die stottert?” was een vraag die me lang bezig hield. Hoe wandel je door het leven met zo’n probleem? 

Toen ik opgroeide was er een vriend in mijn omgeving die zwaar stotterde. Zo kon ik van dichtbij zien hoe het was, en ik volgde hem van kind tot tiener. Mijn interesse voor stotteren, samen met deze persoonlijke invalshoek, vormden de basis van de film.

V: Heb je nog een andere persoonlijke relatie met stotteren?

B: Neen. Hij was de enige persoon die ik echt kende die stotterde. Uiteraard kwam ik nog andere mensen tegen, maar ik kreeg nooit de kans om ze goed te kennen. 

V: De acteur die de protagonist speelt, Matthew Needham, weet echt wel onder de huid te kruipen. Ik zou bijna zelf zeggen dat hij zelf stottert of er een persoonlijke relatie mee heeft?

B: Matthew stottert niet. 

V: Hoe zijn jullie er dan in geslaagd om zo goed in de state of mind van de stotterende mens te graven?

B: We hebben heel veel research gedaan en wouden er alles aan doen om het zo realistisch mogelijk weer te geven. We onderzochten de verschillende vormen van stotteren. Hoe het zich bij verschillende personen manifesteert. We bekeken vooral veel online videos. Het is gek hoeveel dappere mensen er zijn die via een online platform hun ervaringen met anderen wilden delen. Ik zat bijna in tranen terwijl ik zo’n emotionele videos zat te kijken. 

Veel van onze repetitietijd is uitbesteed aan het zorgen dat we 100 percent zeker waren van het realisme. 

V: De laatste grote film rond stotteren was The King’s Speech. Wat vond je er van?

B: Ik bekeek hem recentelijk voor de eerste keer. Ik wou hem niet bekijken voordat deze film af was. Maar achteraf vond ik het een heel mooie en krachtige film. Colin Firth is een fantastisch acteur. 

V: Denk je dat deze film, voor mensen die stotteren, confronterend is?

B: Ik hoop dat sommige mensen dankzij deze film inzicht krijgen in het fenomeen en er op een andere manier gaan over denken. Dat ze er echt door geraakt worden. Mijn grootste hoop is dat we stotteren op een goede en sensitieve manier hebben afgebeeld. 

V: Er is een scène waar gezegd wordt dat de protagonist de communicatieskills van een kind heeft. In feite zegt hij dat zelf. Is dat ironisch bedoeld aangezien hij, in bijvoorbeeld text chat, enorm goed inzicht toont in communicatie?

B: Ik wist dat dit de realiteit was. Het is een dichotomie tussen wat in iemands hoofd zit en hoe ze het verbaal uitdrukken. Daarom vond ik het interessant dat de protagonist enorm geletterd en snel is. Hij zegt dat van de communicatieskills in een dieptepunt waar hij heel hard is voor zichzelf. Het is inderdaad ironisch, omdat hij in zijn hoofd perfect praat. Dat vind ik fascinerend. 

V: Inderdaad. Daar wordt ook verder op ingegaan doordat er een parallel wordt getrokken met het beroep van de protagonist, die een typograaf is. Echt iemand die een weg met woorden weet.

Toen de film voor het eerst werd vertoond online, kregen jullie veel respons van de stotterende community?

B: Het is een zenuwslopend iets om een dergelijke film te maken omdat alles zo gevoelig ligt. Je hoopt dat de respons goed is en dat het overkomt. We deden veel interviews en het was heel ontroerend. Mensen die stotteren reageerden er heel goed op en zeiden dat het heel positief geportretteerd werd. Dat was één van de beste dingen aan het maken van deze film.

V: Ben je bezig aan nog andere projecten?

B: Momenteel ben ik al een paar jaar bezig aan een nieuwe kortfilm met een groter budget. Want Stutterer was volledig zelf gefinancierd. En daar stappen we liever van weg door de risico’s. Daarnaast ben ik ook een langspeler aan het ontwikkelen. Het wordt een druk jaar voor mij.

V: Ik kreeg het gevoel dat dit echt een hoopvolle film was.

B: Inderdaad. 

V: Zijn er andere films die jou hebben beïnvloed?

B: Moeilijke vraag. Ik ben fan van veel verschillende mensen en hun eigen identiteit. Er zijn geen specifieke invloeden. Enkel al de mensen waarvan ik hou en altijd van gehouden heb.

V: Ben jij tevreden met de manier waarop stotteren afgebeeld wordt in andere media?

B: Volgens mij mag het allemaal wat meer sensibel. Hopelijk zorgen films zoals deze dat dit in een positieve richting evolueert.

V: Wil jij soms iets extra zeggen aan de mensen die nu naar jouw film gaan kijken?

B: Ik wil vooral mijn dank uiten. Ook aan mensen zoals jij, die goed willen doen en anderen helpen. Het is fantastisch en raakt me echt. Enorm bedankt!

Post comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2015 realisatie KMOwebdiensten.be