Waarom worden we altijd belachelijk gemaakt? Wij zijn toch normale mensen. We hebben enkel we een coördinatiestoornis in onze hersenen". Deze bedenking maakte Gert Reunes andermaal toen hij naar de nieuwe oorlogsfilm Pearl Harbor zat te kijken. "De zaal ging plat van het lachen toen de stotterende matroos Red, een rostekop met flaporen, zijn makkers wilde verwittigen dat de Japanners aanvielen, maar geen woord kon uitbrengen".

Gent

Als spreken moeilijk is heet het boek dat Philip Vuylsteke en Gert Reunes schreven met medewerking van de Gentse hoogleraar John Van Borsel. Hun boek is bedoeld als een praktische gids voor stotteraars en hun omgeving. De auteurs weten waarover ze praten. Beiden stotteren sinds hun prille kindertijd , al hebben ze het probleem intussen behoorlijk onder controle. Beiden zijn nu zelfs als hulpverlener actief.

Klinisch psycholoog Philip Vuylsteke (33) stotterde vanaf de derde kleuterklas en kreeg allerlei hulp vanaf het eerste leerjaar: "Van kinds af ben ik geconfronteerd met het stotteren en dat heeft mijn leven toch wel beïnvloed. Naast de logopedie en andere therapieën heb ik heel wat gelezen en gepraat met andere stotteraars, bijvoorbeeld van een zelfhulpgroep. Het waarom van stotteren en het behandelen ervan was een onderwerp dat me sterk boeide tijdens mijn opleiding psychologie. Die kennis kon ik meteen op mezelf toepassen. In die periode werd ik ook dagelijks geconfronteerd met angsten, verdriet en vaak gekke toestanden waarvoor een stotteraar komt te staan".

Gert Reunes (39) begon te stotteren toen hij vier was. Op latere leeftijd besloot hij logopedist te worden. Vorig jaar jaar studeerde hij af met onderscheiding. De afgelopen jaren kwam hij geregeld op voor de belangen van de stotteraars. Het stoort hem vooral dat de mensen vaak een vertekend beeld van de stotteraar te zien krijgen. "Jacques Vermeire blijft ons als karikatuur neerzetten: stotteraars zijn zenuwachtige mensen die niet meer kunnen spreken als ze onder stress staan. Het ergste is dat de mensen dat voor waar aannemen. Daarom roep ik de stotteraars steeds op naar buiten te komen om duidelijk te maken dat we 'normale' mensen zijn".

Philip Vuylsteke: "Stotteren, het zal je maar overkomen, denk je, maar het overkomt 1 op de 100 mensen. In Vlaanderen zijn er dat dus 55.000. Plus evenveel ouders, gezinnen, leerkrachten en vrienden die elke dag met dit probleem geconfronteerd worden. Over het stotteren bestaan nog heel wat misverstanden ook al omdat het een taboe blijft. Veel mensen weten niet hoe ze met een stotteraar moeten omgaan. Vullen ze de moeilijke woorden aan? blijven ze hem aankijken? mogen ze er iets over zeggen?"

Het eerste deel van het boek legt uit van stotteren is. Vervolgens kan je lezen hoe je de zaak kan aanpakken. Het derde deel vertelt wat de omgeving kan doen. Tussenin staan getuigenissen van Bekende Vlamingen en Nederlanders voor wie stotteren geen onbekend probleem is.

Philip Vuylsteke en Gert Reunes, Als spreken moeilijk is, Lannoo, Tielt 2001, 174 pagina's, 684 frank/16,95 euro.

 D.A.L.

© 2001 Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV