GENT - Daniël VANACKER Gert Reunes (38) behaalde zopas het diploma van licentiaat logopedie aan de Gentse universiteit, met onderscheiding. Dat is merkwaardig, want sinds zijn vierde jaar stottert hij. Door intens oefenen verbeterde hij zijn spraak de afgelopen jaren aanzienlijk, al blijft hij af en toe haperen.

Gert Reunes werd in 1962 in Gent geboren. Hij begon te stotteren toen hij vier was. Op school leverde dat allerlei problemen op. Toch behaalde hij het graduaat elektronica. Werk vinden viel echter niet mee. Zes jaar geleden maakte hij kennis met de Hausdörfermethode. Die groepstherapie, ontwikkeld door een Duitse apotheker, helpt stotteraars door hen op een meer zingende toon te laten spreken. Hij werd actief in de zelfhulpgroep Best alias de Belangengroep Stotteraars.

In oktober 1996 besliste Gert Reunes logopedist te worden om zijn ervaringen in die zelfhulpgroep aan te vullen met studie. Hij hoopte dat hij als logopedist de stotteraars beter zou kunnen helpen dan iemand die hun probleem nooit zelf ervaren heeft. Dat verklaarde hij toen aan onze krant. Van de Gentse universiteit kregen we onmiddellijk een scherpe reactie: een logopedist moest perfect kunnen spreken en een stotteraar maakte dus weinig kans.

Vier jaar later is Gert Reunes afgestudeerd, met onderscheiding. ,,Door die reactie was ik nog veel meer gemotiveerd. Ik had een gevoel van: niemand krijgt me er nu nog onder. Ik heb dan ook grote inspanningen gedaan om mijn spreken te verbeteren. Af en toe heb ik nog eens een blokkering of een herhaling, maar als ik erop let, spreek ik nu vloeiend''.

Lastig
Het waren vier lastige jaren. ,,Ik was niet meer zo jong en het is een serieuze opleiding.'' Het was iedere dag vier uur studeren. Alle uitgaven tot een minimum beperken. ,,Kijk, ik heb nog hetzelfde hemd aan als op de foto vier jaar geleden'', merkt hij op.

Wat leerde hij over stotteren? Reunes: ,,Vroeger dacht men dat het een psychologisch probleem was, een kwestie van stress. Nu gelooft men veeleer dat het een probleem van synchronisatie in de hersenen is. De ene helft van de hersenen zegt dat je je mond moet opendoen, de andere helft zegt dat je de mond moet sluiten.'' Vanuit die visie kan de logopedist meteen de werking van de Hausdörfermethode verklaren: door meer aandacht te besteden aan de intonatie en het ritme, krijgt de rechterhelft van de hersenen het overwicht op de linkerhelft en is het synchronisatieprobleem verholpen.

Therapie
En leerde hij iets over de beste therapie? ,,Ja en neen'', zegt hij voorzichtig. Ierdere stotteraar is een geval apart, vindt hij. Voor je hem kunt helpen, moet je eerst zien hoe hij is en hoe hij spreekt. Dé therapie bestaat niet. Maar veel mensen blijken gebaat bij Hausdörfer, omdat deze groepsmethode hen niet alleen vlotter leert spreken, maar ook leert opener te zijn, minder schrik te hebben.

Wat Gert Reunes straks gaat doen, is nog niet beslist. Hij wil eerst rustig vakantie nemen. Daarna zijn er diverse uitwegen mogelijk. Het liefst zou hij aan de universiteit blijven om onderzoek over stotteraars te doen. Maar hij zou ook graag voor de klas staan -- ,,Het zit in de familie'' -- en lesgeven over spraakstoornissen. Of hij zou samen met een stotteraar-psycholoog een revalidatiecentrum kunnen beginnen.

Wat wel vaststaat, is dat de Gentse universiteit volgend jaar, samen met Best, in Gent het zesde internationaal congres van de stotteraars organiseert. Prinses Mathilde, zelf logopediste, zegde haar steun toe.


© 2000 Vlaamse

Uitgeversmaatschappij NV