ANTWERPEN - "Fijn dat Kim Gevaert naar de stottertherapie verwijst als geheim van haar succes, maar dat betekent niet dat topsporters nu allemaal logopedie moeten gaan leren", lacht docent Marc Meersman van de Lessius-Hogeschool.

Logopedisten blij met erkenning door Kim Gevaert

Kim Gevaert steekt het niet onder stoelen of banken dat ze voor haar gouden medailles veel te danken heeft aan de stottertherapie. Die leerde ze kennen tijdens haar universitaire studie logopedie in Leuven. "Daarin leerde ik om negatieve gedachten uit mijn hoofd te filteren en ze om te zetten in positieve gedachten. Om een mentale klik te maken, zodat ik geen energie verlies aan nutteloos gepieker."

Kims ouders bevestigen dat de stottertherapie haar geholpen heeft om van haar faalangst en overdreven bescheidenheid af te geraken. "Gefocust zijn en tegelijk relativeren is het geheim van haar succes. Twee dingen die ze heeft onthouden van de stottertherapie", aldus vader Gevaert.

Niks forceren

Volgens ex-stotteraar en logopedist Gert Reunens (44), auteur van Als spreken moeilijk is, gaat het om de Rationele Emotionele Therapie (RET). Die leert de stotteraar de situatie rustig-rationeel te benaderen in plaats van verkrampt of paniekerig.

"Als je krampachtig gefocust bent op het vlot kunnen spreken, breng je er niets van terecht. Alle spieren staan dan gespannen. Jezelf niet forceren is de boodschap! Je mag gerust een stotterke hebben. Het komt erop aan de mogelijkheden te zien in plaats van de gevaren. Dat heeft Kim Gevaert blijkbaar van haar opleiding onthouden. Ik hoef geen goud te halen, zegt ze, zolang ik maar plezier heb beleefd aan wat ik heb gedaan."

Gert Reunens stotterde sinds zijn vierde levensjaar. "Ik kon geen woord uitbrengen. Op school had ik voortdurend schrik dat ik iets zou moeten zeggen. Na mijn middelbaar volgde ik graduaat elektronika, want daarvoor moet je niet kunnen praten. Nadien heb ik gewerkt als chauffeur voor Jan Verheyen, om de acteurs naar de filmset te brengen. Zo heb ik Jan Decleir leren kennen als stotteraar. (lacht) Samen hebben we in de auto veel afgestotterd! Stotteraars hebben immers geen moeite met spreken als ze acteren, als ze in de huid van iemand anders kruipen. Of als ze zingen, zoals Arno."

Aan Gert Reunens kan je nauwelijks nog horen dat hij tien jaar geleden nog een zware stotteraar was. "De logopedie, die ik van mijn 4 tot 24 jaar heb gevolgd, heeft enkel geholpen om mijn psychisch evenwicht te bewaren. Op ieder woord zat ik vast."

"Op aanraden van een vriendin volgde ik in 1998 twee weekends in Nederland. Daar leerde ik op een zangerige manier spreken - op zijn Limburgs - en dat hielp. Toch heeft het nog twee jaar geduurd om vlot te kunnen praten. Het moeilijkste is de mentale klik die je moet maken. Loskomen uit het negativisme van je ideeën en verwachtingen. Nadien heb ik een opleiding logopedie gevolgd, om collega-stotteraars beter te kunnen helpen."

Dezelfde RET-therapie wordt ook gebruikt voor de bestrijding van fobieën, bijvoorbeeld voor spinnen of muizen. En blijkbaar ook in de atletiek, om gouden medailles te halen.

"Heel sportief van Kim Gevaert dat ze ernaar verwijst, maar het is natuurlijk geen wondermiddel. Uiteindelijk moet je het wel zélf doen."

"Leuk om dat te horen"

"Het is wel leuk om te vernemen dat Kim Gevaert haar roots in de logopedie nog steeds niet vergeten is", zegt Marc Meersman, docent aan het departement logopedie Lessius-Hogeschool Antwerpen. "Wat ze toen geleerd heeft, is blijkbaar waardevol geweest voor haar leven. Het klopt dat de spreektechniek haast bijkomstig is voor de moderne stottertherapie. Belangrijker is de impact op de emoties en de hele persoonlijkheid. Kim Gevaert zou wellicht hetzelfde hebben geleerd als ze psychologie had gestudeerd."


© Gazet Van Antwerpen