Wat is er mis met ons probleem? Waarom worden we altijd belachelijk
gemaakt? Wij zijn toch normale mensen. Alleen hebben we een coördinatiestoornis
in onze hersenen''. Deze bedenking maakte Gert Reunes andermaal toen hij
naar de nieuwe oorlogsfilm Pearl Harbor zat te kijken. ,,De zaal ging plat
van het lachen toen de stotterende matroos Red, een rostekop met flaporen,
zijn makkers wilde verwittigen dat de Japanners aanvielen, maar geen woord
kon uitbrengen''. door Daniël VANACKER
Als spreken moeilijk is heet
het boek dat Philip Vuylsteke en Gert Reunes schreven met medewerking van
de Gentse hoogleraar John Van Borsel. Hun boek is bedoeld als een
praktische gids voor stotteraars en hun omgeving. De auteurs weten
waarover ze praten. Beiden stotteren sinds hun eerste jaren, al hebben ze
het probleem intussen behoorlijk onder controle. Beiden zijn beroepshalve
als hulpverlener actief.
Klinisch psycholoog Philip
Vuylsteke (33) stotterde vanaf de derde kleuterklas en kreeg allerlei hulp
vanaf het eerste leerjaar: ,,Van kinds af ben ik geconfronteerd met een
stotterprobleem, wat mijn leven dus toch wel heeft beïnvloed. Naast de
logopedie en de therapieën heb ik heel wat gelezen en gepraat met andere
stotteraars, bijvoorbeeld van een zelfhulpgroep. Via mijn opleiding
psychologie was ik geïnteresseerd in verklaringen en behandelingen van
stotteren. Die kennis kon ik meteen op mezelf toepassen. In die periode
werd ik dagelijks geconfronteerd met allerlei kopzorgen, angsten, verdriet
en vaak gekke toestanden waarvoor een stotteraar komt te staan''.
Gert Reunes (39) begon te
stotteren toen hij vier was. Op latere leeftijd besloot hij logopedist te
worden. Vorig jaar jaar studeerde hij af met onderscheiding. De afgelopen
jaren kwam hij geregeld op voor de belangen van de stotteraars. Het stoort
hem vooral dat de mensen vaak een vertekend beeld van de stotteraar te
zien krijgen. ,,Jacques Vermeire blijft ons als karikatuur neerzetten:
stotteraars zijn zenuwachtige mensen die niet meer kunnen spreken als ze
onder stress staan. Het ergste is dat de mensen dat voor waar aannemen.
Daarom roep ik de stotteraars steeds op naar buiten te komen om duidelijk
te maken dat we normale mensen zijn''.
Philip Vuylsteke: ,,Stotteren,
het zal je maar overkomen, denk je, maar het overkomt 1 op de 100 mensen.
In Vlaanderen zijn er dat dus 55.000. Plus even veel ouders, gezinnen,
leerkrachten en vrienden die elke dag met dit probleem geconfronteerd
worden. Over het stotteren bestaan nog heel wat misverstanden; het blijft
nog vaak een taboeonderwerp. Veel mensen weten niet hoe ze met een
stotteraar moeten omgaan. Vullen ze de moeilijke woorden aan? blijven ze
hem aankijken? mogen ze er iets over zeggen?''
Het eerste deel van het boek
legt uit van stotteren is. Vervolgens kan je lezen hoe je de zaak kan
aanpakken. Het derde deel vertelt wat de omgeving kan doen. Tussenin staan
getuigenissen van Bekende Vlamingen en Nederlanders voor wie stotteren
geen onbekend probleem is.
* Philip Vuylsteke en Gert
Reunes, ,,Als spreken moeilijk is'', Lannoo, Tielt 2001, 174 pagina's, 684
frank/16,95 euro.
© 2001 Vlaamse
Uitgeversmaatschappij NV